Met de lagere temperatuur in Dalat, was het goed slapen in ons oversized bed van 220 ou 200 cm.
We schuiven aan voor het reuzebuffet in de reuzeontbijtzaal. Verrassend genoeg staan aan een tafel waar wij met 4 aanzitten 6 stoelen.
Om 8 vertrekken we al voor de stadstour. De eerste stop is het station. Gebouwd door de Fransen (zoals de rest van de stad trouwens) en momenteel alleen gebruikt voor een traject naar de markt van Dalat 7 km verder op.
Er staat nog een oude stoomlok te roesten. Hier mag je overal op en in, dus ook in de loc. Het gevolg is dan ook dat hij al half gesloopt is.
Van hier gaat het naar het meer en de aangrenzende bloementuin. Die is vooral interessant voor de tientallen, naar onze normen spotgoedkope, bonsais die er aangeboden worden. Ook de collectie orchideeen is indrukwekkend. Verder een net verzorgde tuin met een inkomboog die gemaakt is met allemaal klein bloempotten met plantjes in.
Voor een blik op het meer (best te vergelijken met een blik op een meer in een Alpenstadje) moeten we ons reppen. De mini-Eiffeltoren op de achtergrond krijgen we niet op foto.
Van hier gaat het terug naar het Crazy House hotel. Marc, Frie en Kris bekijken het van buiten. Luk geraakt met zijn ticket van gisteren terug binnen om wat daylight fotos te nemen. Mevrouw de architecte loopt er als een spook met een wollen muts op rond en verdwijnt ijlings achter een deur als ze me opmerkt. Het geheel blijft ook bij daglicht een bizarre bedoening.
Niehg geeft ons de keuze uit 2 watervallen : een met weinig water of een met veel water en een soort rollercoasterbaan om tot aan het uitzichtpunt te komen en terug. Het ding zou door water lopen enz, dus wij dachten aan een soort boomstammentocht a la Bobbejaanland. Bij de laatste was de inkom wel inbegrepen maar de roetsjbaan niet. We kiezen maar voor de laatste. Blijkt die roetsjbaan een bobsleebaan te zijn zoals in Coo. Best leuk om nu eens door de dichte broesse naar beneden te scheuren. De waterval is mooi maar niet spectaculair. Ze wordt druk bezocht door de locale verliefde koppeltjes en er worden fotos genomen op het bruggetje. We gaan er ook voor en laten ons kieken. Aan een klein plasje water komen vele bonte vlinders zich laven. Leuk om zien. Een andere attractie hier is het cowboypaard. Op vele plaatsen staat er wel iemand met een mooi opgetuigde pony. De kinderen lijken er dol op om met cowboyhoed en pistolen in de hand gefotografeerd te worden in een mooie omgeving. Een westerse jongeling staat met een diabolo kunstjes te verkopen terwijl zijn maat hem filmt met het fototoestel, de waterval op de achtergrond. Staat ondertussen wss al op YouTube.
We laten ons terug naar boven trekken en vatten rond 10u30 al de tocht naar Mui Ne aan. De 200 km ging 5 u duren. We vragen ons af waarom we hier dan zo vroeg weg moeten, maar de vraag wordt niet begrepen...
De rit loopt vlotter dan gisteren, de wegen zijn beter. We vragen of we via de kust van noord naar zuid zullen rijden en dat wordt bevestigd. We rijden door een mooi berggebied, vergelijkbaar met de Eiffel maar dan met tropische plantengroei. De Toyota rijdt maar verder. Als we vragen om eens te stoppen voor een foto en een plas, rijden we een mooi uitzichtpunt voorbij om vervolgens ergens in een bocht te stoppen waar erg weinig te zien is. Toegegeven, het is niet gemakkelijk op deze smalle wegen te stoppen.
Om half drie zijn we al in Mui Ne, en ja hoor via de kortere zuidelijke ipv de noordelijke kustroute. Natuurlijk te laat om te reclameren, we staan er al. Waarschijnlijk was de enige reden dat zij zelf voor donker terug thuis wilden zijn (nog 200 km te gaan). Begrijpelijk van hun kant maar niet echt volgens de afspraak.
We checken in en krijgen de beloofde tuinzicht-kamers toegewezen. We vragen wat een kamer met oceaan zicht meer kost. 15 dollar per nacht. We gaan kijken en besluiten om bij onze kamers te blijven. Ze zijn ruimer en veel lichter aangekleedt en dat trekt ons meer aan. Na de welkomdrink duiken we in de baggage voor de zwempakken en trekken naar het mooie kokosbomenstrandje. De Mojito's en sapjes komen er al aan en we plonsen in de Zuid Chinese zee ; zalig warm is dat water. Op het strand zoeken en vinden we mooie schelpen. De eerste van onze 44 kg is gevonden !
We hangen rond tot de zon onder gaat. Spijtig genoeg geen perfecte rode bol die in het water zakt, maar mooi genoeg om te aanschouwen. We spoelen ons af en trekken nog even naar het zwembad. Zalig warm, lekker diep en lang genoeg om eens een ferme baan te kunnen trekken. Het valt allemaal perfect mee. Alles samen zijn we blij dat we zo vroeg hier waren en nog enkele uren van het strand hebben kunnen genieten.
We besluiten 's avonds in het hotel/resort te eten en krijgen er geen spijt van. Marc en Luk proberen de Fisch Hotpot. We denken een soort vispan te zullen krijgen maar het is een visfondue. De garcons bedienen ons tip-top : ze koken de vis en de groenten portie per portie en het smaakt heerlijk samen met een flesje witte wijn. Er kan nog een dessertje bij en we keuvelen wat na vooralleer in bed te kruipen. Luk loopt er met een licht prettig gevoel bij. Frie neemt de laptop mee om haar fotos op een iets groter beeld te kunnen bekijken en een eerste selectie door te voeren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten