Dag 22 – Maandag 2 November : Phnom Penh naar Siem Reap)

Allemaal heerlijk geslapen. Niet te warm of te koud op de kamer, ook zonder airco. Om 7 uur zitten we al aan het ontbijt op het terres op het 6^de verdiep van hotel met mooi zicht op de Tonle Sap.
De eerste boten liggen al bemand in het water en roeien wat op en neer. Een half uur later zien we de eerste races.

Om 8 uur vertrekken we uit het hotel met alle bagage. We worden afgezet aan het koninklijk paleis. Eens binnen vernemen we dat door de festiviteiten een deel van het paleis niet toegangkelijk is. Ik herinner me dat dit inderdaad vooraf gemeld is. Maar het paleis is prachtig, met duidelijk andere architectuur dan wat we tot nu toe in Vietnam gezien hebben EN duidelijk beter onderhouden. Alles staat te stralen, er is geen spat verf die ontbreekt, geen schimmels op de muren, perfect ! We kijken onze ogen uit naar de minuscuul gebeeldhouwde miniaturen op de stoepa's van de overleden koningen. Bekijken de zilveren pagode van de buitenkant en lopen naar de andere zijde van het complex dat ongeveer 400 bij 400 m groot is. Er blijkt een zeer grote verering voor het koningshuis te zijn in Cambodja. We krijgen wat uitleg bij de verschillende gebouwen : de residentie, het kroningshuis, het feestpaleis, de verschillende stoepa's,het ramajana verhaal dat rondom tegen de buitenmuur is geschilderd.
We gaan uiteindelijk de zilveren pagode binnen, doen de sandalen uit en worden gevraagd geen foto's te trekken L !
De vloer telt 5000 zilveren vloertegels van 1250 gram, de meeste overdekt met tapijten. De koning komt hier, evenals vele Cambodjanen, bidden. Binnen staan vele giften van andere landen : een jade Boeddha van Laos, bovenop een stoepa achtige sokkel, een marmeren uit Thailand. Het pronkstuk is echter een 1,70 m grote gouden Boeddha die centraal staat. Ook hier weer ziet alles er prachtig verzorgd uit. Borai probeert ondertussen Marc te overtuigen hem ene uitnodiging te sturen om in Europa te komen werken. Gisteren, kort na aankomst, had hij het onderwerp ook al aangeraakt. We leggen hem uit dat er in Belgie momenteel ook 12 % werkeloosheid is en dat alleen mensen met zeer specifieke kennis, waar in Belgie een tekort aan is, naar Belgie mogen komen. Op vakantie mag altijd (voor 1 maand), maar een werkvergunnig krijg je niet. Hij zegt het te begrijpen maar begint er later weer over. Blijkbaar is het beeld van het rijke Europa hier wel heel aanlokkelijk.

Na het paleis bezoeken we het Nationaal Museum met een fantastische collectie Khmer beeldhouwwerk uit de 4 tot de 17^de eeuw. Weer geen foto's, behalve van de binnentuin. Kijk maar. We krijgen een andere gids toegewezen die ons door het museum snelt. Haar uitleg is wel goed maar we hebben te weinig tijd om de dingen echt in ons op te nemen. De meestal hindoeistisch geïnspireerde beeldhouwwerken (steen en brons) zijn echter van een uiterts verfijnd niveau. Er zijn duidelijk Egyptische invloeden in terug te vinden. Ook het gebouw zelf is de moeite waard. De rode constructie met gouden daklijnen oogt heel mooi. Na de rondleiding slenteren we er nog een kwartiertje rond tot Borei ons sommeert verder te gaan.

De volgende halte is een handcraftshop. We proberen dit uit het programma te halen maar laten ons uiteindelijk toch overhalen om er 10' halt te houden. Frie vindt er nog een paar zijden sjaaltjes en Kris wil er nog een houtsnijwerk kopen om aan de muur te hangen, maar we laten het uiteindelijk.

We rijden verder naar de What Phnom tempel. Het is de meest druk bezochtte tempel in PP en er heerst een echte kermissfeer aan de voet van de berg waar de tempel opstaat. Er staat een gigantische stupa, groter dan die van de koning, en een tempel waar een orkestje zit te spelen. Op de berg en het plein lopen er veel roeiers rond die voor een goede wedstrijd komen bidden. Het is er een gezellige drukte.
We laten de markt voor wat ze is en rijden nog even naar een paar fotowinkels om eens te kijken wat hier een nieuw toestel zou kosten. De gids moet er altijd bij zijn ; puur nieuwsgierig naar wat we zoeken en wat het kost. We kopen niets want wat we zoeken hebben ze niet. De prijs zou echter inderdaad beduidend onder de prijs in Belgie liggen.

We nemen afscheid van Borei, maar de 10 dollar die we hem toestoppen voor een goede ¾ dag gidsen vindt hij duidelijk te weinig en er kan amper een dankjewel af. Het stuk pomelo dat we net met hem gedeeld hebben kwakt hij in de goot. Ook goed jong. Ik lig er niet van wakker als jou verwachtingen zo hoog gespannen zijn.

De chauffeur rijdt met ons de stad uit. Hij zou onderweg 2 keer stoppen, op interessante plekken. Uiteindelijk is het 2 keer een pisstop aan een soort wegrestaurant. Bij de eerste rekken we het wat door, net zoals hij, iets te eten te bestellen. Bij de tweede duurt het inderdaad de tijd om te gaan plassen. Bij zonsondergang laten we hem toch maar even stoppen en de plaats waar we staan levert uiteindelijk nog erg mooie beelden op.
Als we even later in Siem Reap aankomen is het pikdonker en verschrikkelijk druk. Voor de eerste keer in 3 weken staan we stil in een file. De chauffeur loodst ons tot voor het hotel en we laden de bagage uit, en nemen afscheid. Hij lijkt iets blijer met zijn tip dan de gids. Heeft er ook harder voor moeten werken.

Het hotel valt wel mee al zijn er een paar kleine kantjes. Net als we de kamer verkend hebben horen we buiten de knallen van vuurwerk. We gaan vanop het eerste verdiep kijken en terwijl het vuurwerk verder duurt (we zouden bijna zeggen dat het mooier is dan in PP) varen nog enkele roeiboten voorbij op het riviertje voor het hotel. Hier kunnen ze dus wel bij donker varen schijnbaar. De verdere verkenning van het hele hotel levert een positiever beeld op. Alleen spijtig dat het zwembad al om 6 uur sluit. We vinden nog wat bijzondere hoekjes, bekijken de menukaart en besluiten hier maar te eten vanavond.
De bediening en het eten vallen 100% mee. De prijzen liggen wel hoger dan in Vietnam maar het restaurant, de sfeer en de afwerking mogen er zijn en voor minder dan 50 euro hebben we hoofdschotel, dessert, sapjes en een fles wijn.
Na de maaltijd lopen we nog een blokje om, om de sfeer van de waterfeesten hier op te snijven. De drukte is al minder dan om 7 uur maar er loopt toch nog heel veel jeugd op straat. We informeren bij terugkomst aan de receptie of ze al iets van onze gids hebben gehoord maar het antwoord is negatief. Daarop gaat om 10 uur het licht uit. We zien morgen wel hoe het loopt.